خونریزی پس از تزریق عضلانی اغلب به دلیل آسیب دیدن رگهای خونی کوچک در محل تزریق رخ میدهد، که میتواند ناشی از تکنیک نادرست مانند ورود سوزن به رگ به جای عضله باشد.
همچنین، مصرف داروهای رقیقکننده خون مانند آسپیرین یا وارفارین، یا وجود اختلالات انعقادی خون، میتواند این مشکل را تشدید کند و خونریزی را طولانیتر نماید.
.
تزریق عضلانی روشی است که در آن دارو مستقیماً به داخل بافت عضلانی تزریق میشود. این روش به دلیل وجود رگهای خونی فراوان در عضلات، امکان جذب سریع دارو را فراهم میکند و برای داروهایی که نیاز به اثرگذاری سریع دارند یا از طریق دستگاه گوارش قابلجذب نیستند، بسیار مناسب است.
عضلاتی مانند سرینی (باسن)، دلتوئید (بازو)، یا وستوس لترالیس (ران) به دلیل حجم و جریان خون مناسب، معمولاً برای این نوع تزریق انتخاب میشوند.
با وجود مزایای زیاد، تزریق عضلانی اگر بهدرستی انجام نشود، میتواند عوارضی مانند خونریزی، درد، یا حتی آسیبهای جدیتر به همراه داشته باشد.
مقاله مرتبط: تزریق عضلانی چیست؟
.
خونریزی پس از تزریق عضلانی معمولاً به دلیل آسیب به رگهای خونی در محل تزریق ایجاد میشود. این مشکل ممکن است خفیف باشد و تنها بهصورت کبودی یا خونریزی جزئی ظاهر شود، اما در موارد نادر میتواند عوارض جدیتری به دنبال داشته باشد.
در ادامه، شایعترین علل این مشکل را بررسی میکنیم:
یکی از شایعترین دلایل خونریزی، ورود تصادفی سوزن به رگ خونی در حین تزریق است. اگر سوزن بهجای عضله، به یک رگ خونی برخورد کند، ممکن است خونریزی داخلی یا خارجی در محل تزریق رخ دهد.
این مشکل میتواند باعث تورم، کبودی، یا حتی تشکیل هماتوم (تجمع خون در بافت) شود. برای پیشگیری، تکنیک آسپیراسیون (کشیدن پیستون سرنگ به سمت عقب برای بررسی وجود خون) قبل از تزریق دارو توصیه میشود.
اگر خونی در سرنگ مشاهده شد، باید سوزن خارج شده و تزریق در محل دیگری انجام شود.
انتخاب محل نامناسب برای تزریق، مانند تزریق در نزدیکی رگهای خونی بزرگ یا اعصاب، میتواند خطر خونریزی را افزایش دهد.
بهعنوان مثال، در ناحیه باسن، تزریق در نزدیکی عصب سیاتیک یا رگهای خونی اصلی میتواند به خونریزی یا حتی آسیب عصبی منجر شود. برای کاهش این خطر، باید محل تزریق با دقت انتخاب شود.
معمولاً ربع فوقانی-خارجی باسن یا ناحیه میانی ران برای تزریق مناسبتر هستند.
اندازه و نوع سوزن نقش مهمی در ایمنی تزریق دارد.
استفاده از سوزنهای کوتاه یا بیشازحد بلند میتواند باعث تزریق دارو به بافت چربی یا عروق بهجای عضله شود، که این امر خطر خونریزی را افزایش میدهد.
برای مثال، در بزرگسالان معمولاً سوزنهای 25 تا 30 میلیمتری برای تزریق عضلانی مناسب هستند، در حالی که برای کودکان یا افراد لاغر، سوزنهای کوتاهتر توصیه میشود.
تزریق با زاویه نامناسب (معمولاً باید 90 درجه باشد) یا تزریق سریع دارو میتواند به بافتهای اطراف آسیب بزند و باعث خونریزی شود. همچنین، عدم رعایت اصول استریل، مانند استفاده از سوزن غیراستریل یا عدم ضدعفونی محل تزریق، میتواند خطر عفونت و خونریزی را افزایش دهد.
برخی بیماران به دلیل شرایط خاص، مانند اختلالات انعقادی (مثل هموفیلی) یا مصرف داروهای رقیقکننده خون (مانند آسپرین یا وارفارین)، مستعد خونریزی هستند. در این موارد، حتی یک تزریق صحیح ممکن است به خونریزی منجر شود. بنابراین، قبل از تزریق، باید سابقه پزشکی بیمار بررسی شود.
مقاله مرتبط: عوارض تزریق نادرست آمپول عضلانی
.
خونریزی جزئی معمولاً بیخطر است و با فشار دادن محل تزریق و استفاده از کمپرس سرد برطرف میشود. اما در برخی موارد، خونریزی میتواند به عوارض جدیتری منجر شود:
کبودی و هماتوم: تجمع خون در بافت میتواند باعث کبودی یا هماتوم شود که با درد و تورم همراه است.
عفونت: اگر وسایل تزریق استریل نباشند، خونریزی میتواند با عفونت همراه شود که علائمی مانند قرمزی، گرما، و تورم را به دنبال دارد.
آسیب عصبی: تزریق در نزدیکی اعصاب، بهویژه عصب سیاتیک، میتواند باعث درد شدید، بیحسی، یا حتی فلج موقت شود.
تشکیل لخته خون: در موارد نادر، پارگی رگ خونی میتواند به تشکیل لخته خون منجر شود که اگر به قلب یا ریهها منتقل شود، عوارض خطرناکی مانند آمبولی ریوی ایجاد میکند.
برای کاهش خطر خونریزی و عوارض مرتبط، رعایت نکات زیر ضروری است:
انتخاب محل صحیح تزریق، مانند ربع فوقانی-خارجی باسن یا ناحیه میانی ران، خطر برخورد با رگهای خونی یا اعصاب را کاهش میدهد. پرستاران و کادر درمان باید آموزشهای لازم را دیده باشند تا محل تزریق را بهدرستی شناسایی کنند.
قبل از تزریق دارو، پیستون سرنگ را بهآرامی به سمت عقب بکشید تا مطمئن شوید سوزن وارد رگ خونی نشده است. اگر خون در سرنگ مشاهده شد، تزریق را متوقف کنید و محل دیگری را انتخاب کنید.
استفاده از سرنگها و سوزنهای استریل و باکیفیت، خطر عفونت و خونریزی را به حداقل میرساند. سوزنهای یکبارمصرف که مطابق با استانداردهای بینالمللی مانند ISO 13485:2016 تولید شدهاند، ایمنی بیشتری دارند.
تزریق باید با زاویه 90 درجه و بهآرامی انجام شود تا به بافتهای اطراف آسیب نرسد. همچنین، محل تزریق باید با الکل ضدعفونی شده و کاملاً خشک شود تا از ورود الکل به بافت و ایجاد تحریک جلوگیری شود.
قبل از تزریق، از بیمار درباره سابقه بیماریهای انعقادی یا مصرف داروهای رقیقکننده خون سؤال کنید. در صورت وجود این شرایط، ممکن است نیاز به احتیاط بیشتر یا تغییر روش تزریق باشد.
اگر پس از تزریق عضلانی با هر یک از علائم زیر مواجه شدید، فوراً به پزشک مراجعه کنید:
درد شدید یا مداوم در محل تزریق
تورم یا کبودی گسترده
قرمزی، گرما، یا چرک که نشانه عفونت است
بیحسی یا ضعف در اندام که میتواند به آسیب عصبی اشاره کند
تب بالای 38 درجه که ممکن است نشانه عفونت یا واکنش آلرژیک باشد
تشخیص زودهنگام این علائم و اقدام سریع میتواند از عوارض جدیتر جلوگیری کند.
.
در موارد خونریزی جزئی، فشار دادن محل تزریق با پد استریل به مدت 30 ثانیه تا یک دقیقه و استفاده از کمپرس سرد میتواند مؤثر باشد. برای عوارض جدیتر، مانند عفونت یا هماتوم بزرگ، ممکن است نیاز به درمانهای زیر باشد:
آنتیبیوتیکها برای درمان عفونت
تخلیه آبسه توسط پزشک در صورت تشکیل
فیزیوتراپی برای بهبود عملکرد عضله در صورت آسیب عصبی
در موارد بسیار نادر که لخته خون یا آمبولی ایجاد شده است، درمان فوری در بیمارستان ضروری است.
.
کیفیت تجهیزات پزشکی، از جمله سرنگها و سوزنها، نقش مهمی در کاهش خطر خونریزی و عوارض تزریق دارد.
سرنگهای استاندارد با سوزنهای مناسب و استریل میتوانند دقت تزریق را افزایش داده و از آسیب به بافتهای اطراف جلوگیری کنند.
شرکت میناسرنگ، که از سال 1379 در زمینه تولید سرنگها و سوزنهای یکبارمصرف پزشکی فعالیت میکند، با بهرهگیری از فناوریهای پیشرفته و مواد اولیه مرغوب، محصولاتی با استاندارد ISO 13485:2016 ارائه میدهد.
این محصولات، از جمله سرنگ 2.5 سی سی و سرنگ 5 سی سی و سوزنهای با قطر و طول مناسب، بهطور خاص برای تزریقهای عضلانی طراحی شدهاند تا ایمنی و راحتی بیمار را تضمین کنند.
برای خرید سرنگ به بخش فروشگاه سایت مراجعه کرده یا با مشاوران ما تماس بگیرید.
